زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

وضع خاص موضوع له عام





وضع خاص موضوع له عام به تصور معنای جزئی و وضع لفظ برای معنای کلّی آن اطلاق می‌شود و در علم اصول فقه کاربرد دارد.


۱ - تعریف



وضعی به لحاظ معنا، وضع خاص و موضوع له عام است که واضع، هنگام وضع، یک معنای جزئی را تصور نموده، سپس لفظ را برای کلی آن جزئی وضع می‌کند؛ برای مثال، وجود خارجی زید، و سپس لفظ زید را تصور نموده و آن را برای انسان وضع می‌کند. مشهور اصولیون ، چنین وضعی را محال می‌دانند.
[۶] محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۱، ص۳۵-۳۴.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۱، ص۳۶.    
۲. ↑ خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۵۱.    
۳. ↑ مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۲۱.    
۴. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۱۰-۱۱.    
۵. ↑ مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۲۸۸.    
۶. ↑ محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۱، ص۳۵-۳۴.


۳ - منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۹۰۱، برگرفته از مقاله «وضع خاص موضوع له عام».    

رده‌های این صفحه : وضع خاص




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.